Wpisz liczbę domowników, standard zużycia i sposób korzystania z ciepłej wody, a wykonamy dobór zasobnika CWU: policzymy zapotrzebowanie dobowe, wymaganą pojemność zbiornika z doborem do typoszeregu 80–300 litrów oraz energię potrzebną na podgrzanie wody w ciągu doby.
Punktem wyjścia jest zapotrzebowanie dobowe: liczba osób pomnożona przez zużycie na osobę, które zależy od nawyków — oszczędne gospodarstwa prysznicowe mieszczą się w 30 l na osobę, standardowe w około 50 l, a domy z długimi kąpielami potrafią przekroczyć 80 l. Wartość możesz nadpisać własną liczbą, jeśli znasz odczyty wodomierza CWU.
Zasobnik nie musi jednak mieścić całej doby — kluczowy jest szczyt poboru, czyli poranek lub wieczór, gdy kąpie się większość domowników. Przyjmujemy, że szczyt to około 40% zużycia dobowego, korygujemy go współczynnikiem równoczesności (nie wszyscy kąpią się jednocześnie) i doliczamy jednorazowe napełnienie wanny, jeśli ją zaznaczysz. Na końcu przeliczamy dobowe zużycie na energię potrzebną do podgrzania wody z 10 do 55 °C.
Rekomendowana pojemność to najmniejszy zbiornik z typoszeregu, który pokryje szczyt poboru bez czekania na dogrzanie. Warto jednak spojrzeć na moc źródła ciepła: kocioł gazowy potrafi doładować zasobnik w kilkanaście minut, więc mniejszy zbiornik wystarczy, natomiast pompa ciepła grzeje wodę wolniej i lepiej czuje się z zapasem pojemności — także dlatego, że rzadsze cykle ładowania to mniej startów sprężarki.
Energia podgrzania dobowego zużycia pomaga oszacować koszty i porównać źródła ciepła — jeśli chcesz przeliczyć ją na złotówki dla grzałki, kotła gazowego i pompy ciepła, użyj naszego kalkulatora kosztu podgrzania wody. Pamiętaj też, że zbiornik dużo większy niż potrzeba to nie tylko wyższa cena zakupu, ale i stałe straty postojowe ciepła przez cały rok.
Dla instalatorów i hydraulików dobierających zasobnik przy wymianie źródła ciepła lub budowie nowej kotłowni, którzy chcą pokazać klientowi dobór oparty na jawnych założeniach zamiast „na oko”. Dla inwestorów weryfikujących, czy zbiornik z oferty nie jest przewymiarowany, oraz dla projektantów robiących szybkie przymiarki przed pełnym bilansem CWU. Wynik PDF z założeniami wygodnie dołączyć do oferty.
Najczęstszy błąd to dobieranie pojemności do całego zużycia dobowego — zbiornik wychodzi wtedy dwukrotnie za duży, drożej kosztuje i traci ciepło na postoju przez całą dobę. Drugi skrajny błąd to pomijanie wanny: jedno napełnienie potrafi zabrać 100–150 l zmieszanej wody, więc bez dodatku pojemności wieczorna kąpiel kończy zapas ciepłej wody dla reszty domowników.
Często zapomina się też o cyrkulacji CWU, która w rozległych domach potrafi zauważalnie zwiększyć straty i realne zużycie, oraz o temperaturze magazynowania — obniżanie jej poniżej 50 °C oszczędza energię, ale wymaga okresowego przegrzewu antybakteryjnego zgodnie z zaleceniami dla instalacji ciepłej wody.
Przy standardowym zużyciu 50 l na osobę i wannie w łazience wymagana pojemność wychodzi zwykle 100–130 l, więc typowy wybór to zbiornik 120 l. Rodziny preferujące kąpiele albo korzystające z pompy ciepła częściej wybiorą 150–200 l — policz swój wariant w kalkulatorze.
Orientacyjnie 30 l przy oszczędnym korzystaniu z prysznica, około 50 l przy standardowych nawykach i 80 l lub więcej przy częstych kąpielach w wannie. Mowa o wodzie o temperaturze zasobnika — po zmieszaniu z zimną strumień z baterii jest większy.
Tak, choć umiarkowanie — każdy zbiornik traci ciepło przez izolację (straty postojowe rzędu 1–2 kWh na dobę zależnie od klasy i pojemności). Przewymiarowany zasobnik podnosi też koszt zakupu i zajmuje miejsce, dlatego dobieramy najmniejszy rozmiar pokrywający szczyt poboru.
Podgrzanie 1 litra o 1 stopień wymaga 1,163 Wh, więc dobowe 200 l podgrzane z 10 do 55 °C to około 10,5 kWh. Kalkulator pokazuje tę wartość dla Twoich danych — to dobry punkt wyjścia do porównania kosztów różnych źródeł ciepła.
Tak — jedno napełnienie wanny to duży, jednorazowy pobór, którego nie opisuje średnia dobowa. Dlatego po zaznaczeniu wanny doliczamy dodatkowe 50 l pojemności zasobnika, aby kąpiel nie zostawiała reszty domowników bez ciepłej wody.
To założenie, jaka część szczytowego zapotrzebowania występuje naprawdę jednocześnie. W typowym domu nie kąpią się wszyscy naraz, więc przyjmuje się 60–80%: im więcej łazienek używanych równolegle i im krótszy poranny szczyt, tym wyższą wartość warto wybrać.
Pokażemy, jak poukładać zlecenia, techników, protokoły i leady z darmowych narzędzi w jednym procesie. Bez prezentacji na siłę — konkretny plan pod Twoją firmę.
Bez karty i bez umowy na czas określony.