Podaj wymiary pomieszczenia, przeszklenia i sposób użytkowania, a policzymy zapotrzebowanie chłodnicze w trzech wariantach — minimalnym, rekomendowanym i z zapasem, razem z odpowiednikiem BTU/h.
Punktem wyjścia jest kubatura pomieszczenia pomnożona przez bazowe zapotrzebowanie chłodnicze (domyślnie 35 W/m³ — wartość możesz zmienić w założeniach). Do tego doliczamy zyski ciepła od osób, przeszkleń zależnie od ekspozycji oraz pracujących urządzeń, a następnie korygujemy wynik mnożnikami za poddasze, nasłonecznienie i charakter pomieszczenia.
Wynik prezentujemy jako zakres, a nie jedną liczbę, bo rzeczywiste warunki zawsze odbiegają od założeń. Klimatyzatory dobiera się do najbliższej dostępnej mocy nominalnej — dlatego w dokumencie znajdziesz też przeliczenie na BTU/h, którym posługują się karty katalogowe.
Wariant rekomendowany pokrywa typowe użytkowanie pomieszczenia. Jeśli wynik wypada między dostępnymi mocami urządzeń, przy dużych przeszkleniach i poddaszu wybierz moc wyższą; w zacienionej sypialni wystarczy niższa.
Przewymiarowanie o więcej niż jedną klasę mocy bywa równie złe jak niedowymiarowanie: urządzenie taktuje (częste starty), gorzej osusza powietrze i zużywa więcej energii. Jeżeli pomieszczenie znacząco odbiega od typowego — ścianka kolankowa, antresola, serwerownia — potraktuj wynik wyłącznie jako punkt startowy rozmowy z instalatorem.
Dla właścicieli mieszkań i domów planujących pierwszy montaż, dla biur dobierających jednostki do pokoi pracy oraz dla instalatorów, którzy chcą szybko zweryfikować wstępny dobór przed wizytą pomiarową. Firmy montażowe mogą wysłać klientowi wynik PDF jako materiał przed ofertą.
Najczęstszy błąd to liczenie wyłącznie z powierzchni według uproszczonej reguły „100 W/m²” bez uwzględnienia wysokości, przeszkleń i ekspozycji — w salonie z oknami na południe potrafi to zaniżyć dobór o jedną trzecią. Drugi błąd to pomijanie urządzeń: telewizor, komputery i lodówka w aneksie kuchennym to realne zyski ciepła pracujące non stop.
Częstym problemem jest też dobieranie jednej jednostki na dwa pomieszczenia przedzielone ścianą — klimatyzator nie „przepchnie” chłodu przez drzwi. W takiej sytuacji policz każde pomieszczenie osobno.
Dla typowego pokoju 20 m² o wysokości 2,6 m wynik wypada zwykle w okolicach 1,8–2,6 kW, zależnie od przeszkleń, ekspozycji i liczby osób. Wpisz swoje dane, a policzymy dokładny zakres dla Twojego pomieszczenia.
Moc chłodnicza (kW, BTU/h) to ilość ciepła, jaką urządzenie odbiera z pomieszczenia. Pobór elektryczny jest 3–5 razy mniejszy, bo klimatyzator jest pompą ciepła — sprawność opisują współczynniki EER/SEER.
BTU/h to brytyjska jednostka mocy używana w kartach katalogowych klimatyzatorów. 1 kW = 3412 BTU/h, więc popularne urządzenie „12000 BTU” ma około 3,5 kW mocy chłodniczej.
Niewielki zapas (10–15%) jest bezpieczny. Duże przewymiarowanie prowadzi do taktowania sprężarki, gorszego osuszania powietrza i wyższych rachunków — dlatego pokazujemy wariant „z zapasem” zamiast zachęcać do dwóch klas wyżej.
Tak — pomieszczenia na ostatniej kondygnacji lub poddaszu dostają mnożnik 1,2, bo nagrzewają się przez dach znacznie mocniej niż pokoje pod stropem kolejnego piętra.
Wynik to rzetelny punkt wyjścia, ale ostateczny dobór powinien potwierdzić instalator podczas wizji lokalnej — na moc wpływają też izolacja, wentylacja i możliwość prowadzenia instalacji chłodniczej.
Pokażemy, jak poukładać zlecenia, techników, protokoły i leady z darmowych narzędzi w jednym procesie. Bez prezentacji na siłę — konkretny plan pod Twoją firmę.
Bez karty i bez umowy na czas określony.